برف دوست داشتنی

۲. هر چند که تخریب پارک ملی خجیر متوقف شده است اما می توان با امضا این پتیشن اعتراض خودمان را نسبت به تخریب محیط زیست نشان دهیم.

۳. تجربه نسرین را از طرح ارتقای امنیت اجتماعی از دست ندهید. کمک غیر مستقیم و درستی که چه باید کنیم با این .....

خودم این گزارشم رو دوست داشتم چون فکر می کنم تا حد امکان تونست مشکلات محیط زیست دریاهای جنوب ایران را بازگو کند. مشکلاتی که همچنان برای هیچ کس مهم نیست.

پ.ن. بعد از مدتها رفتم تاتر خانواده تت با بازی فرهاد آییش و فرشته صدر عرفایی. بازی های قوی باعث می شه که دو ساعت رو بدون حس خستگی در روی صندلی های تالار چهار سو  بگذرونی.

باور من به نظریه تولد دوباره چنان است که زنده ام به این امید که اگر نه در این زندگی در زندگی دیگری بتوانم تمامی بشریت را در آغوش دوستی بفشارم.       گاندی

چه جالب خواهد بود اگر داستان تجربیات زندگی فعلی مردی را بنویسند که در زندگی گذشته خودکشی کرده است. اینکه چگونه در مقابل هر ضرورتی که بیشتر رخ نموده بود مرتکب لغزش و اشتباه می شود تا این که بفهمد باید آن ضرورت ها را برآورده سازد........اعمال ما در زندگی گذشته مسیر زندگی فعلی ما را تعیین می کند.           تولستوی

روح انسان آب را می ماند از آسمان فرود می آید و به آسمان بر می بالد و آنگاه دوباره به زمین باز می گردد یک تناوب ابدی.       گوته

آنگونه که زندگیم را زیسته ام غالبا به نظرم داستانی رسیده بود که نه آغزی داشته و نه پایانی. همواره احساس کرده ام تکه ای از روایتی تاریخی بوده ام نوشته ای که متن های قبل و بعد آن وجود ندارد. کاملا قادر بودهام تصور کنم که در قرون گذشته زیسته باشم و در آن هنگام با پرسش هایی مواجه بوده باشم که پاسخی برایشان نداشته ام و این که باید دوباره متولد می شدم زیرا هنوز ماموریتی را که به عهده داشتم به انجام نرسانده بودم. کارل یونگ

دکترین من این است چنان زندگی کن که مایل باشی دوباره به زندگی بازگردی. این وظیفه توست چون به هر حال دوباره خواهی زیست.            نیچه

امروز ۱۸ تیر بود و بازهم دانشجویان تحکیم وحدت دستگیر و زندانی شدند و بازهم نامه های محرمانه که نباید این خبر را منعکس کنید..............به ساختمان دفتر  ادوار تحکیم حمله و بچه ها را با خود بردند: بهاره هدایت عبدالله مومنی، بهرام فیاضی، مرتضی اصلاحچی، حبیب حاج حیدری، عزت الله قلندری و مجتبی بیات. به شاهدان در صحنه می گفتند داریم معتادان را جمع می کنیم. نمی دونم چطور هنوز اینقدر مردم رو احمق فرض می کنند که در هر تجمعی یک همچین دروغ های ابلهانه ایی می گویند.

......اما من همچنان امیدوارم در تمامی این روزهای سخت. چون می دانم که روزی نه چندان دور یا خیلی دور خواهد رسید که هیچ انسانی برای تفکر و اعتقادش زندان نباشد. هیچ انسانی به جرم دوست داشتن و همبستر شدن اعدام نشود.  هیچ کودکی به جرم کودک بودن مورد تجاوز و شکنجه قرار نکیرد. هیچ انسانی قاتل انسان دگر نباشد.. ......

کاشکی پیشم بودی تا کمی باز از آن قصه تکراری برایت می گفتم............و شونه هایت آرامگاهی برای لحظلات خستگیم می شد....

شاید اینم یک جور خودخواهیه که تو را برای این لحظات می خوام........

از اول این هفته در دوره آموزشی فشرده و خوبی که به همت سازمان راپمی برای روزنامه نگاران محیط زیست برگزار شده بود بودم. دوره خوبی که از حرف های دکتر محمدی و دیگر عزیران استفاده خوبی کردیم و فکر می کنم دوستانی که نیامدند  مباحث خوبی را از دست دادند. حالا دارم یک صفحه راجع به محیط زیست دریای جنوب می نویسم برای هفته آینده.

قسمت بد

تو روزنامه وقتی آرش امد و گفت هم میهن توقیف شده همه بچه ها شوکه شدند. همه می دونستیم این اتفاق می افته اما نه به این سرعت. سریع به مژگان و امیر حسین زنگ زدم. حالشون بد بود و من یاد پلمپ کنشگران عزیزمان افتادم. خیلی حس بدیه خیلی......... که با امید داری کار می کنی و بعد در یک لحظه همه چیز تمام می شه........

بازم طرح برخورد و به قول خودش امنیت اجتماعی شروع شده. برخورد با هر کسی که به جرم زندگی کردن در این جا مورد بازخواست قرار می گیره. یکی نیست بگه به شماها چه مربوط که ما چی می پوشیم و چه جوری راه می ریم. شماها یک فکر ی به حال خودتون کنید. شماهایی که سر تاپاتون عقده است و به هر رهگذر هر توهین و تحقیری را که بخواهید می کنید. تا کی می تونید هر روز این کار را انجام بدین. همنطور که رضا شاه نتونست چادر رو از سر زن ها بکشه پایین شما ها هم نمی تونید به زور سرشون کنید. من که خیلی وقته از این بهشت خیالی گذشتم و ترجیح می دم برم به جهنم خیالی تر. خیلی حس بدیه که جلوی تو یک قول بی شاخ و دم به دخترا و زنایی که خیلی معمولی هستند توهین می کند و تو هیچ کاری نمی تونی کنی.....  (قصد من توهین به همه نیست همیشه در هر جا انسانهای خوب و بد در کنار هم قرار می گیرند.)

و دلارام علی به جرم ناکرده به ۲ سال و ۱۰ ماه حبس و شلاق محکوم شد.........

این مطلب ابراهیم نبوی را پیشنهاد می کنم بخوانید.

دود سیگارم تو هوا می پیچه و چقدر خوبه که برای چند ثانیه در دود مه آلودش گم می شم. پک بعدی را محکم تر می زنم. می خوام فرار کنم. می خواد فرار کنه. از هر چیزی که توان رودرویی با اون رو نداریم. جلوشو نمی گیرم. کی گفته من باید این کار رو بکنم. هر کسی خودش می دونه. چرا من باید نگران ناراحت شدن دیگران باشم. چرا فکر دیگران باید برام مهم باشه. هرکسی می تونه اونیو که می خواد تصور کنه و منم نه می خوام و نه مجبورم که تصورش عوض کنم. بزار هر کس هر کاری می خواد بکنه چه اهمیتی داره. مهم اینه که خود من بدونم چی کار می کنم. یک سیگار دیگه روشن می کنم و با آهنگ مشترکمون با هاش حال می کنم و باز می رم در بی کرانگی فکر و تصور. جایی که من واقعیم را می بینم.

دیشب بارون آمد و من زیرش راه رفتم و خیس شدم با یاد تو. خیسی لذت آوری بود.

همچنان سرگردان و خسته. امروز رفت. دلش نمی خواست بره. هیچکدوم از کاراش اونطوری که می خواست نشد. .....

.....حتما همینطوری باید می شده. حالا چند نفرمون قراره بفهمیم اونی که باید....

 دلم می خواد بشینم و راحت برای وبلاگم بنویسم. اما نمی شه. چون وقتم همش برای روزنامه صرف می شه که خوب یک جورایی هم دوست دارم. باید یک برنامه ریزی درست کنم.

کی ؟ نمی دونم....